توبه repentance

 

خداوند متعال ، در اين آ يات مي فرمايند:

«و استغفر لذنبك و للمؤمنين ... ;(محمد ، 19) اى پيامبر براى خود و مؤمنان طلب استغفار از گناهان كن » .

 آيا امامان و پيامبران مصداق آيه 135 آل عمران نيستند؟

 

«َالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ [آل عمران : 135]- و آنها كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند، يا به خود ستم كنند، به ياد خدا مى‏افتند; و براى گناهان خود، طلب آمرزش مى‏كنند -و كيست جز خدا كه گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمى‏ورزند، با اينكه مى‏دانند. »

 

قطعاً پيامبران و امامان معصوم(عليهم السلام) مصداق آيه 135 آل عمران نيستند ; زيرا به ادله عقلى و نقلى اين بزرگواران از طفوليت از عصمت برخوردار بوده اند (عصمت آنان در جاى خود اثبات شده است ) علاوه بر اين كه از سياق آيات قبل و بعد آيه 135 آل عمران استفاده مى شود مخاطبان اين آيات مؤمنان هستند ; به ويژه آن كه در آيه شريفه 129ـ132 همين سوره بعد از خطاب به مؤمنان و نهى از خوردن ربا و امر به تقوا مى فرمايد :

 

«وَأَطِيعُواْ اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ; و خدا و پيامبر را اطاعت كنيد تا مشمول رحمت شويد»

 

و همين سياق تا آيه شريفه 143 ادامه دارد ; بنابراين ، معلوم مى شود رسول و امامان (عليهم السلام) مصداق آيه شريفه 135 نيستند .

 

از نظر شيعه ، پيامبران و امامان(عليهم السلام) (از زمان طفوليت و قبل از بعثت و بعد از آن ، قبل از امامت يا بعد از آن ) معصوم هستند ; يعنى گناه صغيره يا كبيره و نيز خطا ، اشتباه ، سهو و نسيان مرتكب نمى شوند .

 مقصود از «ذنب » در آيات متناسب با مقام و موقعيت هر شخصى است . براى پيامبران و امامان (عليهم السلام) كه عصمت آن ها قطعى است ; يك معنا و در غير آن ها معناى ديگر دارد . انبيا و امامان(عليهم السلام) هر چند شناخت بسيار بالايى از خداوند دارند و مقرب ترين بندگان خدايند ; امّا از آن جا كه ـ ذات اقدس اله ـ كمال مطلق است هر چه به او نزديك تر شوند باز فاصله بسيار است و اين بزرگوران از اين كه اين فاصله ها وجود دارد احساس گناه مى كنند ، هر چه معرفت شان بالاتر رود و عظمت خداوند را بيش تر درك كنند بيش تر احساس گناه مى كنند ; پس گناه درباره انبيا و امامان (عليهم السلام) به معناى نرسيدن به كمالات به بيش تر از آن چه در مسير بندگى خدا كسب كرده اند كه در واقع عشق است ; نه گناه و تعبير گناه به خاطر تواضع آن ها است ; امّا درباره غير معصوم ، گناه به منزله ارتكاب محرمات است و اگر مؤمنان از گناه نهى شده اند و در برابر گناهان احتمالى به استغفار امر شده اند ، منظور گناه به معناى ارتكاب حرام و يا مكروهات است .

/ 3 نظر / 3 بازدید
یاس نبی

پایی که نیست همره مولا شکسته باد دستی که نیست یاور آن شاه بسته باد تکمیل دین از او شد و نعمت از او تمام عیدغدیر بر همه یارب خجسته باد سلام علیکم از حسن نظر حضرتعالی ممنونم دورود برشما عید غدیر بر شما مبارک] سلام علی قائم المنتظر التماس دعا سلام خدابریاس نبی

مرتضی فاضل

با سلام بنده از طريق وبلاگی ما به اسم بسيج ميرودپشت داشته ايم با وبلاگ شما آشنا شدم.متون خوبی در وبلاگتان موجود است واقعاْ استفاده کردم. با سپاس ! التماس دعا ((امروز نشستن و برای حسين(ع) گريه کردن ديگر فايده ندارد؛من نميگويم که بد است؛بلکه در صورتی خوب است که بعمل در آيد.))(قسمتی از وصيتنامه شهيد سبزعلی دماوندی)