مگر پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله) نفرمود: «شيطان من به دست من ايمان آورده»؟ پس معناى اين آيه شريف كه مى فرمايد: (وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَـنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ) و يا آيه شريف: (وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ الشَّيْطَـنُ...) چيست؟

 

اولا: رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) فرمود: (اِنَّ اللهَ اَعانَنىِ عَلى شَيْطان حَتّى اَسْلَمَ عَلى يَدَىَّ); همانا خداوند متعال مرا در برابر شيطان كمك كرد، تا اين كه شيطان به دست من اسلام آورد. پس آن چه در اين روايت آمده، تنها اسلام آوردن و تسليم شدن شيطان به دست رسول اكرم(صلى الله عليه وآله)است، نه ايمان قلبى شيطان.

ثانياً: بر فرض كه بپذيريم يك شيطان به دست رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) ايمان آورده باشد، اين حرف به اين معنا نيست كه همه شيطان ها از جن و انس مراد اين روايت باشد.

ثالثاً: اين آيه به ما آموزش مى دهد كه چگونه از شر وسوسه هاى شيطان به خدا پناه بريم، زيرا هر چند خطاب در اين آيه، شامل حضرت شده، ولى مقصود، امت آن جناب است، چون خود آن حضرت، معصوم است.


نویسنده : گروه پرسمان قرآني ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ تاریخ یکشنبه ٩ دی ،۱۳۸٦