در سوره شعرا، آيه 86 آمده (واغفِر لاَِبى اِنَّهُ كانَ مِنَ الضّالّين) مگر اعتقاد ما اين نيست كه صُلب پيامبران همه معصومند؟ و اگر منظور عموى حضرت ابراهيم است، چرا لفظ عربى «عم» نيامده است؟

 

اخبارو رواياتى كه از طرق شيعه و سنّى وارد شده، دلالت دارد بر اين كه پدران رسول خدا(صلى الله عليه وآله)همه موحد بوده اند و هيچ يك از آنان مشرك نبوده اند.

آيه (رَبَّنَا اغفِر لى ولِولِدَىَّ...) دلالت دارد بر اين كه «آزر» پدر حقيقى ابراهيم(عليه السلام) نبوده است، زيرا در آيه مزبور از پدر و مادر خود به كلمه «والدىّ» تعبير كرده كه فقط بر پدر و مادر صلبى اطلاق مى شود و در آيه مورد بحث، كلمه «أب» را به كار برده كه به غير پدر هم اطلاق مى شود.در ساير آياتى كه اسم آزر برده شده نيز از او به «أب» تعبير كرده و اين كلمه، به غير پدر از قبيل جد و عمو و كسان ديگر نيز اطلاق مى شود. در خود قرآن از ابراهيم كه جد يعقوب است و هم چنين از اسماعيل كه عموى او است، به پدر تعبير كرده، مى فرمايد: (اَم كُنتُم شُهَداءَ اِذ حَضَرَ يَعقوبَ المَوتُ اِذ قالَ لِبَنيهِ...واِلـهَ ءابائِكَ اِبرهيمَ واِسمـعيلَ...); گفتند: خداى تو و خداى پدرانت ابراهيم و اسمعيل و اسحاق را مى پرستيم...

هنگامى كه براى ابراهيم روشن شد كه آزر دشمن خداست از او بيزارى جست. در حالى كه ابراهيم در دوره پيرى و پس از آن كه خداوند به او اسماعيل و اسحاق را عطا كرد، براى پدر و مادرش دعا مى كند. بنابراين، مراد از كلمه «أب» در آيه هاى مربوط به ابراهيم، پدر حقيقى نيست.

پس به خوبى روشن شد كه «آزر» پدر حقيقى ابراهيم نبوده و به جهت عنوانى كه در او بوده، او را پدر خطاب كرده است، چون در لغت، اوصاف و عناوينى وجود دارد كه مصحّح اطلاق پدر بردارنده آن است; از آن جمله است، عمو، پدر زن و هر كسى كه زمام امور آدمى را در دست دارد و هر كسى كه بزرگ و فرمان رواى قوم است. بنابراين، پدر حقيقى ابراهيم(عليه السلام)شخص ديگرى غير از آزر بوده كه روايات، اسم او را «تارخ» معرفى نموده اند و تورات نيز آن را تأييد كرده است.


نویسنده : گروه پرسمان قرآني ساعت ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ تاریخ یکشنبه ٩ دی ،۱۳۸٦