سلام بر همه دوستانی که اگه یک روز به اون ها سر نزنم گویا چیزی را گم کرده ام بالاخره پس از مدتهای طولانی تصمیم گرفتم وبلاگم رو آپدیت کنم موضوعی رو که در نظر گرفته ام سئوالی ایست که برای خیلی از شماها ممکنه پیش اومده باشه البته جوابش یک کمی سخته اما باید با دقت خواند

و آن این که مگه انبيا و امامان (عليهم السلام ) از كودكى معصوم نبوده اند; پس چطوراين عصمت ، با اختيار آن ها منافاتی ندارد؟

پاسخ : همانطور که در پست های قبلی براتون نوشتم، عصمت موهبتی الهى و ذاتى است كه بر اساس شايستگى هاى افرادآنهم تحت شرايطى، به شخص معصوم افاضه مى شود و هرگز قابل تحصيل و اكتسابی نيست.

 آيه تطهير و برخى آيات ديگر (ص 47;دخان 32 و. . . ) بر اين مطلب دلالت مى كنند. البته این لطف در همهء شرايط به افراد داده نمى شود; بلكه بايد زمينه هاى كسب آن را خود افراد با اختیار خود به وجود آورد تا لطف الهى شامل حال آنان گردد.

 بله بخشى از اين زمينه ها مانند  كمالات روحى كه از طريق وراثت و يا تربيت به افراد منتقل مى شود, از اختیار خارج بوده ; و بخشى ديگر كاملا اختيارى اند

بخش اختیاری شامل:

1. مجاهدت هاى فردى و اجتماعى خود فرد است مثلا درباره پيامبرانى مانند: ((ابراهيم )) و ((يوسف )) و ((موسى )) و پيامبراكرم (ص ) پيش از بعثت خود از خود مجاهدت هایی همچون جهاد آنان با نفس و چشم پوشى از حرام و. . . انجام داده ان كه زمينه را براى افاضهء ((عصمت )) تشديد نموده و لياقت و شايستگى آنان را براى افاضهء لطف آماده كرده است .

2. آگاهى خداوند متعال از فعاليت هاى ثمربخش آنان در دوران رسالت و یا امامت و اين كه اين گروه پس از دريافت مقام منيع نبوت یا امامت,با استقامت و پشتكار شگفت دست به اصلاح زده ، در راه جهاد فردى و اجتماعى سخت كوشش خواهند نمود.

از جمله هايى كه در زيارت دختر گرامى پيامبراكرم (ص ) فاطمه اطهر(س ) وارد شده است ، مى توان به اهميت این عامل (آگاهى خدا از فعاليت هاى ثمربخش آنان در طول زندگى ) بيش از عوامل ديگر پى برد; آن جا كه مى فرمايد: ((يا ممتحنةامتحنك. . . به صابرة; اى آزمون شده ! آن جا كه خدا تو را پيش از آفرينش آزمود و تو را در ميدان امتحان و ابتلا، صابر و بردبار يافت . ))و در دعاى ندبه مى خوانيم : ((اوليايى كه آنان را براى خود برگزيدى ; پس از آن كه زهد و پيراستگى را در زندگى اين دنياى پست براى آنان شرط نمودى و آنان نيز شرط تو را پذيرفته و تو هم از وفاى آنان آگاه شدى .

عصمت هر چه قلمداد شود:

  1. مرحلهء ای كامل از تقوا تصور شود .
  2.  معلول علم شكست ناپذيرآنان  نسبت به عواقب گناه دانسته شود،
  3. بازتاب تكامل شناخت نسبت به مقام ربوبى قلمداد گردد،

به هر حال هرگز موجب سلب قدرت و توانايى از انجام گناه نمى گردد و انسان معصوم مى تواند يكى از دو طرف كار را برگزيند; بنابراين ((انجام ندادن فعل )) دليل بر عدم توانايى نيست ; بلكه او چون تقواى والایی دارد، يا از علم شكست ناپذيری برخوردارست، و از پيامد گناه و يا شناخت كامل از عظمت خالق، کاملا آگاه است بنابراین با اختیار خود اقدام به انجام كار خلاف نمى كند; هرچند اگر بخواهد مى تواند مانند ديگران مبداء خلاف و گناه باشد، آيات شريفه (انعام ، 87 ـ 88; مائده ، 67) بر آن دلالت مى كنند.

حاصل این که معصومان داراى دو نوع شايستگى هستند:

 1. شايستگى ذاتى و موهبتى

2. شايستگى اكتسابى از طريق انجام دادن حسنات وترك محرمات و به دست آوردن ملكات درونى.

 از مجموعهء اين دو شايستگى كه یکی اختیاری است و زمینه را برای موهبت الهی فراهم می کند، آن مقام والا حاصل مى شود; سپس ارادهء الهى زمينه هاى توفيق را براى وصول به اين مقام والا فراهم مى سازد;اما فراموش نشودکه  بهره گيرى و استفاده از اين توفيق به ارادهء خود آنان بستگى دارد. بنابراين ، خداوند متعال با انواع تأكيدها در اين آيه شريفه اراده فرموده است كه اهل بيت پيامبراكرم (ص ) را از هرگونه پليدى و آلودگى پاك و مبرّا سازد.

يادتان نرود به گروه پرسمان قرآنی ما در پارسی بلاگ سری بزنيد

 


نویسنده : گروه پرسمان قرآني ساعت ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ تاریخ سه‌شنبه ۱٢ اردیبهشت ،۱۳۸٥